شاید که ما
نسل عبور در تاریکی بودهایم
و جای پاهامان را نیز به خود مبتلا کردهایم.
دیدارهای سخت
و واژههایی
که هیچیک درست
ندانستیم نقطههاشان را کجا باید گذاشت.
پس چشم
بیقرار مانده است
رو به دنیایی که هیچ نمیداند چگونه باید
آن را نگریست.
نگاه میهنم پیرم کرده است.
پراکنده از شعرهای محمد مختاری
0 comments:
Post a Comment